Κυριακή, Αυγούστου 20, 2006

Tα παραγάδια, το ναυάγιο και η ηλίαση....

- Ποιός θα έρθει μαζί μου το πρωί για να σηκώσουμε τα παραγάδια;
Α π ό λυ τ η..... σ ι ω π ή !
- Κανείς σας ρε ;
- Τι ώρα θα πας; ρωτάει το Γερμανικό άλλο μου μισό.
- Στις εφτά το πρωί.
- ΑΑΑ! αυτή την ώρα θα κοιμάμαι....
- Εσύ ρε γυναίκα; ρωτάει ο φίλος μου ο Σταύρος την Γερμανίδα συμβία του.
- Εγώ, όχι μπογώ, είμαι βάγος εγώ, όχι ξέγω εγώ από τέτοιο και το πγωί θέλω να πάγω στη Μεσώνη και στο Πύλο.
- Γυιέ μου εσύ; ρωτάει το ξανθό μοναχοπαίδι του.
- Εεε, εεμμμ, χμμμμ....καλά θα δω. Ξύπναμε το πρωί και θα σου απαντήσω.
- Καλέ, να έρθω εγώ μαζί σου; Δεν έχω πάει ποτέ για παραγάδια...
- Έλα ρε Ν. έλα, αλλά πρέπει να είμαστε 3 άτομα.
- Έλα ρε Φιλ μαζί μας.... παρακαλάω το δύσκολο ξανθό μοναχοπαίδι του φίλου μου. Άσε τα μπαράκια και την Εva για ένα βράδυ και έλα ρε σκασμένο μαζί μας.
- Θα μου δώσεις το αυτοκίνητο το βράδυ;
- Ρε, κάθε βράδυ δεν το παίρνεις;














Στις 6,30 στα πόδια, καφές στα γρήγορα, το μαγιό, πετσέτα, ένα πουλόβερ γιατί κάνει ψύχρα, απέναντι στην παραλία, ματιές αν όλα είναι εντάξει, τσουπ όλοι στην βάρκα μέσα, γκρρ, γκρρρ το σκοινάκι της μηχανής και τουκ, τουκ τουκ η βάρκα φεύγει. Φεύγει μέσα στην απόλυτη μπουνάτσα για να βρει τις σημαδούρες με τις πετονιές και τα ψάρια αφήνοντας πίσω της το χωριό να κοιμάται ακόμα.


- Πόσα αγκίστρια έχεις ρίξει Σταύρο;
- 150 ....
- Είναι λίγα ή πολλά;
- Λίγα, δεν μπορώ πάρα πάνω, δεν μου το επιτρέπουν, ...φτου ο διάολος, ξέχασα την απόχη....
Η βάρκα βάζει νεράκια.....
Φτάνουμε στην σημαδούρα, τραβάει την πετονιά, το πρώτο ψάρι έρχεται.Ένας σπάρος. Το δεύτερο ψάρι έχει νοιώσει την αγκαλιά και το φιλί ενός χταποδιού.

- Φτου ο διάολος...δεν έχω την απόχη,.... τώρα;
- Τώρα;
Το ανεβάζει σιγά- σιγά και το αρπάζει με το χέρι ...
- Hurrah!!! πιάσαμε και ένα χταπόδι!!
Μετά 2-3 ψαράκια και ένα χέλι.
- Θα το πετάξω...
- Θα πετάξω και εσένα μαζί....καλέ, το θέλω, έχεις φάει ποτέ χέλια ή σμέρνες; ξέρεις τι ωραία που είναι στο τηγάνι με ντομάτα κρεμμυδάκια, μαιντανό και σκόρδο;

Τα ψάρια έρχονται. Σπάροι, σκάροι, σαργοί, λεθρινάκια, μελανουράκια και κάτι άλλα κόκκινα με άγνωστα ονόματα.


2 χέλια τα χάσαμε και 2 σμέρνες τις πετάξαμε γιατί ήταν πολύ μεγάλες και ο φόβος μας ακόμα μεγαλύτερος.
Η βάρκα βάζει αρκετά νερά....
- Τις έχεις κλείσει καλέ τις τάπες που άνοιξες το πρωί;
- Τουρου, τουρου, τουρουτουρουτουτου.....
- Θα βουλιάξουμε μέσα στον κόλπο Χριστέ μου και είμαι και άπιστη!!!!
Γυρνάμε στο σπίτι. Τα Γερμανικά μας μισά, μας περιμένουν με ανοιχτές τις αγκαλιές, με γλυκά, καφέδες, περιέργεια και τις τσάντες έτοιμες για την εκδρομή που θα πάμε μετά με την βάρκα.
Τα ψάρια που θα γίνουν το βράδυ, παίρνουν την τιμητική τους θέση στο ψυγείο και εμείς μέσα στην βάρκα.
- Θα πάμε για μπάνιο στο Μαράθι ε; και μετά στο ναυάγιο....
- Τι ναυάγιο βρε; πότε έγινε; που είναι; έχει μπαρ για καφέ εκεί;
- Στον κόλπο του γιατρού....
- Γυναικολόγος ήταν;
- Εγώ είμαι βατραχόος λέει ξαφνικά η Γερμανίδα συμβία του...
Κοιταγόμαστε όλοι....
- Τι είσαι εσύ;
- Βατραχόος είπα. Γεννήθηκα το δώδεκα Φέμπρουαρ...!
- Υδροχόος είσαι βρε ούφο....και όχι βατραχόος.

Τουκ, τουκ, τουκ η βάρκα φεύγει. Αυτή γλυστράει στα κύματα , το αεράκι παίζει στα μαλλιά μας, ο ήλιος από επάνω '' χαιδεύει '' τα κεφάλια μας και εμείς κοιτάμε δεξιά ή αριστερά για να ανακαλύψουμε τους κρυφούς θυσαυρούς της θάλασσας ή των βράχων. Η ώρα περνάει ευχάριστα.
Και φτάνουμε στο ναυάγιο.


Έγινε το 2005. Το πλοίο ήταν από την Ρωσία γεμάτο με λαθραία τσιγάρα. Το έπιασε ο καιρός και το έριξε στην ακτή. Δεν πιάσανε κανένα από το πλήρωμα.
Βουτιές από την βάρκα στα καθαρά νερά και εξερεύνηση του πλοίου από όλες τις μεριές. Βάρκες, τουρίστες και σκηνές στην αμμουδιά. Ο κόλπος δεν έχει πρόσβαση από την ξηρά παρά μόνο από την θάλασσα.


Με τις ώρες μπάνιο, βουτιές, βουτιές μπάνιο.


Πάμε και στους άλλους κόλπους. Το Μαράθι, το Μαραθάκι, στην Λούτσα και σε άλλα μικρά κολπάκια που κανείς δεν τα έχει ονομάσει ή δεν ήξερε ο φίλος μου πως τα λένε.
Γυρνάμε κατά τις 8 το βράδυ στο σπίτι, καλά περάσαμε, πεινάμε, πρέπει να τηγανίσουμε τα ψάρια.
- Εγώ δεν μπογεί γιατί δεν ξέγει λέει η βατραχόος συμβία του φίλου μου, εσύ ξέγει. Εγώ θα φτιάξει τρε-μπον σαλάτ!
Και ο κλήρος πέφτει στον μ......α και αρχίζω να καθαρίζω τα ψάρια, να τα αλευρώνω, να τα τηγανίζω....
Και ξαφνικά αρχίζει να γυρίζει το δωμάτιο.... πονοκέφαλος..... ναυτία......έξαψη....ίλιγγο.
Δεν μιλάω, δεν λαλάω παρά μόνο τηγανίζω και η κουζίνα γυρίζει γύρω- γύρω. Αίσθηση λουνα- παρκ.
Τι πίνω και δεν το ξέρω....;
Καθόμαστε στην βεράντα να φάμε αλλά που να πάει μπουκιά στο στομάχι μου...
Είμαι χάλια!!!
Μαύρα χάλια!!!
Σβήνω!
Θα πεθάνω.....τώρα.... σε λίγο.... νάτο...με το 1, με το 2, με το 3...!!!
Ναυτία, ρίγη, κρύος ιδρώτας, αδυναμία, το στομάχι μου σαν πέτρα και όλα πάνε πέρα-δώθε. Πάω στο κρεββάτι για να πεθάνω. Πρέπει να δω το βιβλίο της ζωής μου. Έτσι δε λένε; Θα κλείσω τα μάτια μου θα το δω και θα φύγω. Να, κλείνω τα μάτια μου και περιμένω,περιμένω, αλλά βλέπω μόνο κύματα, θάλασσα, βάρκες και ψάρια....

Φωνάζουμε φίλο Γερμανό γιατρό.
- Sonnenstich μας λέει! ένα δροσερό ντους, κρεββάτι, κρύες κομπρέσες, πολλά νερά και φυσικούς χυμούς.

Ηλίαση γμτ, ηλίαση!

Για πρώτη φορά έπαθα ηλίαση!!!!!

23 Comments:

Blogger Μαύρος Γάτος said...

Κι έλεγα, πού χάθηκε η Νυχτολούλουδη, , από τις 10 Ιουνίου...

Χαίρομαι που η αιτία ήταν καλή.

Σ;)))))))))

9:26 μ.μ.  
Blogger Composition Doll said...

Μαζευτήκατε επιτέλους???? it was about time!!!

Φιλιά, όμορφη!

10:04 μ.μ.  
Blogger sevarose said...

ΚΑΛΩΣΤΗΝ ... και περαστικά σου ..ευτυχώς περνάει γρήγορα η ηλίαση/// άλλη φορά συνέχεια βρεγμένο καπελάκι στο κεφάλικαι σκιααααααααααααααά!!!!!!!!!!

11:56 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ Μαύρο γατί, από τις 10 Ιουνίου είμαι στην Ελλάδα; πως πέρασαν τόσο γρήγορα οι ημέρες....

@C. Dolly, δεν μαζεύτηκα ακόμα. μέχρι τα μέσα του Σεπτέμβρη με περιμένουν ..... εξοχάς!! Ρ Ρ Ρ Ρ !!!!!!

@ seva,σε ευχαριστώ. την άλλη φορά θα φορέσω στολή βατραχάνθρωπου!!!!

( πάντα μου άρεσαν στις παρελάσεις...)

τα φιλιά μου σε όλους!

6:05 μ.μ.  
Blogger elpida said...

Γειά σου κορίτσι μου! Περαστικά σου και καλά να περνάς! Φιλιά πολλά!

12:04 π.μ.  
Blogger NetKerveros said...

Αυτό με το ψάρεμα στις διακοπές, να ξυπνάς από τα άγρια χαράματα, ποτέ μου δεν θα το καταλάβω. Μια χαρά βλέπω πέρασες :-)

12:07 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ elpida, σε ευχαριστώ πολύ. μια χαρά πέρασα εκεί....

@ NetKerveros, άμα δεν πας νωρίς για να σηκώσεις τα παραγάδια ή τα δύχτια θα στα φάνε όλα οι σμέρνες, τα μουγκριά και τα χταπόδια. εξ άλλου τις περισσότερες φορές ξύπναγα στις 7 το πρωί...είναι υπέροχο το μπάνιο αυτή την ώρα!

2:28 μ.μ.  
Blogger ExiLioN_MouToniDioN said...

Και τα ψάρια τελικά...ποιουός τα τηγάνισε?Ο Βατραχόος(lol!)?

Να προσέχεις τρελιάρικολουλουδάκι!!
xxxxxxx

p.s(μερικά κρυφό-μπεε για σένα:Ρ)

9:59 π.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

εγώ βρε, εγώ,
πηγαίνοντας πέρα-δώθε!!!!

μια αγκαλιά και πολλά φιλιά...!!!

10:19 π.μ.  
Blogger ExiLioN_MouToniDioN said...

Έχω μια ισχυρή υποψία ότι οι φίλοι σου..σε εκμεταλεύονται!Και αμάξι και μαγείρεμα!Που θα οδηγήσουν όλα αυτά δηλαδή?Δε πρέπει να υποκύψεις στην γλυκήτητα τους!Επανάσταση!!!

υ.γ(μάθε στο βατραχόο να μαγειρεύει κανα ψάρι καλέ)

:)

1:02 μ.μ.  
Blogger ellinida said...

Μεθυσμενάκι ! Επιτέλους ! Αντε γιατί μας έλειψες !
φιλάκια

12:21 π.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ Ελεαλή μου,σε βαρκάδες οδηγούν.....
δεν λέω, μπορεί η βατραχόος να μην τηγανίζει ψάρια αλλά έχει κάνει εξάσκηση στα σαλατικά.( αυτό που βαριέμαι εγώ )

@ ellinida, καλέ δεν γύρισα ακόμα...ουουου έχω καιρό μπροστά μου!!!


τα φιλιά μου!

12:44 μ.μ.  
Blogger renata said...

Μανάρι μου, ηλίαση ε; Εδώ δεν είναι Γερμανία, το ξέχασες; Καπελάκι, χρυσό μου δεν είχες; Περαστικά! Σμαααααατς!!

2:13 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ renata, είχα βρε, αλλά δεν είχε το ίδιo χρώμα με το μαγιό μου.....

:-))))))))))))

9:15 μ.μ.  
Blogger Composition Doll said...

Μα που είσαι πια???

ΑΗΔΙΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΣ!!!!

4:32 π.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@CD, μη φωνάζεις.(χαλασε το λαπτοπ μου, δεν μου βγαζει γραμματα παρα μονο αριθμους..)είναι σπαστικο να κανω αντιγραφη ενα-ενα τα γραμματα απο τα σχολια......

3:12 μ.μ.  
Blogger Alkyoni said...

είναι σπαστικο να κανω αντιγραφη ενα-ενα τα γραμματα απο τα σχολια......
αχαχαχααααααααχαχαχ
ότι πιο καλό διάβασα σήμερα !!!!!
Άντε φτιάξτο,μέχρι κι εγώ γύρισα.
Εσύ πού είσαι;;;
ΑΗΔΙΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΣ (δεν το πα εγώ) απλώς επαναλαμβάνω ότι είπε το διαμαντάκι :P
(Μήπως να δοκίμαζες αντιγραφή λέξη-λέξη απ τα σχόλια;; Ίσως σου βγει και κανά σουρεαλιστικό ποστ)
:)
Φιλιά!

8:44 π.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

και γιατι εχουμε τους γιους Alkyoni;
οταν γυρισω Γερμανια θα το αναλαβει...

λεω να φυγω κατα τις 22 του μηνα.

11:07 π.μ.  
Blogger Alkyoni said...

22 ποιού μήνα;;
ποιού έτους;;
ζήλεια..πάμε με αερικούλι για καφέ
προλαβαίνεις ως αύριο;;;

4:16 μ.μ.  
Blogger Alkyoni said...

χμμμμ πού είσαι εσύ;;
είδα σχόλιό σου στης Ντολ.
Άρα είσαι καλά
:)
α και να μην ξεχάσω..σου μαι θυμωμένη..ούτε μια επίσκεψη
:*
Φιλιά

2:56 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ Alkyoni, μη θυμώνεις...

είχα ξεμείνει απο πληκτρολόγιο λέμε....

στο μαύρο δάσος είμαι.

2:46 μ.μ.  
Blogger Alkyoni said...

χμ να και κάτι που θυμήθηκα σήμερα να στο πω
εδώ και καιρό έχω στο μπαλκόνι μου ένα νυχτολούλουδο
είχα ακούσει πως μυρίζει πολύ όμορφα
τέτοια απόλυτα όμορφη μυρωδιά μεθυστική δεν την περίμενα!!!!
άλλαξε το μεθυσμένα χρώματα σε μεθυστικά αρώματα :)
Schwarzwald εννοείς μαύρο δάσος ή αυτό που κάηκε εκεί;;;
φιλιάααα

12:03 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ Alkyoni γενικά τον βορρά εννοώ...την μαυρίλα του τον χειμώνα.

μεθυστικό άρωμα....μόνο το Angel του Thierry Mugler!!!!!!!!!!!

πολλά φιλιά!!!!!!!!!!!

2:02 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home