Δευτέρα, Μαΐου 22, 2006

Το πάρκο του ΟΣΕ

Η επέλαση των βαρβάρων.



Μία φορά και έναν καιρό, οι σπουδαίοι της πόλης, πήραν την ηρωική απόφαση
να κατασκευάσουν ένα πάρκο πράσινο καταπράσινο μέσα στην καρδιά της, προς τα νότια, κοντά στον παλιό σταθμό.
Ήρθαν οι ειδικοί με τους χάρτες, οι κατασκευαστές με τα συνεργεία, οι τεχνικοί με τα αυτοκίνητα, οι εργάτες με τα μηχανήματα, τα σφυριά, τα πριόνια και τα καρφιά, έκοψαν τον κεντρικότερο δρόμο που έβγαζε στο λιμάνι, τον μέτρησαν, τον έσκαψαν, πέταξαν τα τσιμέντα , την άσφαλτο, τις πέτρες, τον έραψαν, τον τίναξαν, τον τέντωσαν, τον τράβηξαν, τον στέγνωσαν, τον σιδέρωσαν, τον έφεραν στα μέτρα τους. Έφτιαξαν λοφίσκους, έβαλαν δέντρα, έβαλαν θάμνους, έβαλαν λουλούδια, έβαλαν Ελληνικό γρασίδι, κούνιες και τραμπάλες για τα μικρά παιδιά, γήπεδα μπάσκετ για τα μεγάλα, παγκάκια στο ξέφωτο του ήλιου για τους κουρασμένους της ζωής, παγκάκια κοντά στην παιδική χαρά για τις μαμάδες, τους μπαμπάδες ( κάπου έχει πάρει το μάτι μου αυτό το σπάνιο είδος στις παιδικές χαρές), παγκάκια μέσα στα φυλλώματα για τους ερωτευμένουν για να χαράζουν την αιώνια αγάπη τους επάνω, έβαλαν συντριβάνια, έβαλαν γεφυράκια, έβαλαν λιμνούλες με παπάκια και χηνάκια που την δεύτερη κι' όλας νύχτα έγιναν λουκούλιο γεύμα κάποιων περαστικών ( μετά ήρθαν άλλες ), έφτιαξαν βρυσούλες, έφτιαξαν ρυάκια, ποταμάκια.

Έγινε στην ' τρίχα ' δηλαδή.
Κουστούμι με πουκάμισο πράσινο μεταξωτό, μαύρα παπούτσια και γραβάτα.
Καταπράσινο στολίδι στην τσιμεντούπολη. Ήταν καινούργιο, μικρό, όμορφο, ωραίο παιχνίδι στα χέρια των κατοίκων, όλοι το αγαπούσαν, το λάτρευαν, το πρόσεχαν.

Φυσικά μα τελείως φυσικά οι κύριοι ψήλωσαν κατά 10 πόντους για το έργο τους, άδειασαν πρώτα σε ένα μεγάάάάλο μαγαζί το περιεχόμενο από τις τσέπες τους, μετά φάγανε, ήπιανε, γλέντησαν, διασκέδασαν, ξεκουράστηκαν, έβγαλαν φωτογραφίες αναμνηστικές, και άρχισαν να το θαυμάζουν......
φφφφς! πετάει η ομάδα!
φφφς! καλά φάγαμε....
Και ακόμα πιο φυσικά την άλλη ημέρα οι κάτοικοι ανακάλυψαν ό,τι το έργο της 'πετάει η ομάδα' ήταν μισό. Είχαν ξεχάσει τα τρένα....
- ΑΑΑ!!! ΟΟΟ!!! ΩΩΩ!!! τρένο, τρένο είσαι εδώ;
Αλλά τα τρένα πάντα φτάνουν. Οι παλιές οι ράγιες γυάλιζαν χρυσές στον ήλιο, οι ατμομηχανές - οι Μουτζούρηδες - ήρθαν και πήραν την τιμητική τους θέση - ταμπελίτσες με το όνομα τους, την ιστορία τους, την εποχή τους, τα χρόνια τους, τις περιπέτειές τους.
- Τσουφφφ!! τσουφφφ !! το σφύριγμα τους, σύννεφο ο καπνός, σαν τον παλιό-καλό καιρό, αντέχουμε ακόμα...



Το κεντράκι έβγαλε τις καρέκλες του, τα γλυκά του, τους καφέδες του, την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.. Τα παιδιά άρχισαν να παίζουν, να τα αγκαλιάζουν, να τα χαιδεύουν, να τα μαθαίνουν, μέσα έξω στα τρένα, η φαντασία να μεγαλώνει μαζί με τα δέντρα και τα λουλούδια, τα ταξείδια να είναι μακρινά ...μέχρι το σπίτι, το σχολείο, την αγορά, το χωριό...την Αυστραλία. Messinian Express με ομαδικούς φόνους στα αναψυκτικά,τα σάντουιτς, τις τυρόπιττες, τον ιδρώτα. Γέλια, φιλάκια, αγκαλίτσες, πειράγματα, κλάματα.

Μα σαν όλα τα παραμύθια κάπου κι αυτό χάλασε.
Τα παιδιά που έκαναν τα πρώτα τους βήματα στο χορτάρι του, τον γύρο της γης με τα τρένα, που τα έπιασε αυτό το ' κάτι ' στο στομάχι τους επάνω στην τραμπάλα, που έβρεξαν τα πόδια του στα νερά του, που γνώρισαν και χάιδεψαν τα δέντρα, τα λουλούδια, που τάισαν τις πάπιες, τις χήνες και τα βατράχια, που έφαγαν το ' αυγουλάκι ' τους επάνω στο γρασίδι....θέριεψαν.
Οι κούνιες και οι τραμπάλες δεν έφταναν.

Ήθελαν μία αρένα.
Ήθελαν ένα Κολοσσαίο.
Ήθελαν μία Ρώμη.
Ήθελαν φωτιές.
Ήθελαν φρίκη και αγριότητα.
Ήθελαν να εκτελέσουν τα τρένα.
Ήθελαν ποικιλία στην ρουτίνα της καθημερινότητας.
Ήθελαν καλλιτεχνικούς κανιβαλισμούς.
















Οι δημοτικές αρχές δεν τα βλέπουν, έχουν μυωπία, τα έχουν ξεχάσει, μπορεί να μη τα συμπαθούν ιδιαιτέρως.
Δεν υπάρχει φύλαξη και συντήρηση.
Τα τρένα σαπίζουν, σκουριάζουν, τα βαγόνια είναι κατεστραμμένα, ξεχαρβαλωμένα, διαλυμένα, η αθλιότητα και η αδιαφορία πρωταγωνιστούν
χωρίς κανένα ίχνος ντροπής.















Στην πρωτεύουσα της Μεσσηνίας, παλιά, τα παιδιά
έβλεπαν τα τρένα να περνούν.

Στην πρωτεύουσα της Μεσσηνίας, σήμερα, τα παιδιά
βλέπουν τα τρένα να καίγονται.
















32 Comments:

Blogger Rodia said...

..και στο πάρκο της Εδεσσας θέλουν να χτίσουν μουσείο..
Τι μουσείο; Θα σε γελάσω. Πάντως, τα δέντρα θα τα κόψουν.
Καλό μας ξημέρωμα...

3:42 π.μ.  
Blogger αερικό said...

Δεν μ' αρεσουν ουτε τα τρενα ουτε οι σιδ. σταθμοι γενικως..οσο για την σημερινη αισθητικη θριαμβευσαν οι Lordi πριν λιγες μερες αν θυμασαι!

Καλημεραα! :-)
Πολυ ζεστη στο Ελλαδα μεθυσμενακι μου!

6:14 π.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ Rodia, βρε τι μανία είναι αυτή να κόβουν τα δέντρα. ' μυαλό ' έχουν ορισμένοι ή κετσαπ; δεν έχει αλάνες στην Έδεσσα για να χτίσουν μουσείο;
αλλά θα μου πεις, ποιός ασχολείται με τα δέντρα σήμερα....
την καλημέρα μου!

@ αερικό,άμα θέλουν να κυκλοφορούν σαν τα προχθεσινά τέρατα είναι δικαίωμά τους.
άμα θέλουν να κολλήσουν φτεράάά στον κ^^^ τους και αυτό δικαίωμα τους είναι..
και άμα θέλουν να περνούν τον εαυτό τους για καλλιτέχνες οι γκραφιτάδες στο σπίτι τους μέσα...και όχι στον τοίχο του δικού μου! έχει και ο 'καλλιτεχνικός οίστρος' μου τα όριά του....

τα τρένα μου αρέσουν πολύ έως πάρα πολύ.

9:20 π.μ.  
Blogger mortaki said...

Ουφ! ουφ! Αυτοί οι άτιμοι...
οι "δημόσιοι χώροι"...
είναι δύσκολο πράγμα...
Λες πάρκο στην Ελλάδα και σκέφτονται γκαζόν...
Λες πλατεία και σκέφτονται συντριβάνι...
Πάντως το "ιδιωτικό περιβάλλον" του ο Έλληνας το αγαπάει πιο πολύ...(Ζήτω τα στεγαστικά!)

1:25 μ.μ.  
Blogger mortaki said...

Και μια ΜΕΓΑΛΗ καλημέρα σε όλα τα παιδάκια :))

Α! Αντί για τρενάκια να παίξουμε playmobil?

1:28 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

βρε μορτάκι, βρε αλητάκι...

έχεις δίκιο.
ένα ουφφφφφ μεγάλο είναι. χάθηκε να βάλουν πλαστικό γρασίδι, πλαστικά δέντρα, πλαστικά τρένα; η ζωή μας ένα πλαστικό είναι....πλαστικές τροφές τρώμε και από πλαστικά πίνουμε!

playmobil; άμα μπορώ να τα αποκεφαλίσω!

2:15 μ.μ.  
Blogger renata said...

Γιατί παραπονιέσαι; Μια χαρά πάρκο και μαζεύει πολύ κόσμο για καφέ και πιτσιρίκια για παιχνίδι! Έχω κάνει μια χρονιά σ΄ένα χωριό έξω από τη Μεσσήνη και έχω έρθει πολλές βόλτες στην Καλαμάτα! Εξάλλου σε γειτονικό νομό ζω!

5:43 μ.μ.  
Blogger apousia said...

''Τα όμορφα τρένα όμορφα καίγονται''
Όπως τόσα και τόσα άλλωστε!
Δεν χρειάζονται πάντα λάθος παρεμβάσεις,αρκεί και η λήθη και η αδιαφορία κάποτε,για να ''βιαστεί'' το περιβάλλον,για να προσβάλλουμε την αισθητική του..
Υπάρχουν όμως και θα υπάρχουν πάντα μάτια που αντιστέκονται,κι έτσι κάτι πάντα θα ''σαλεύει''...

7:33 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ renata, το παράπονό μου δεν ήταν για το πάρκο, αυτό μια χαρά είναι( ας πούμε... ), αλλά για τα καμένα βαγόνια και τους καλλιτεχνικούς βανδαλισμούς της νεολαίας μας...

8:57 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ apousia, δεν ξέρω πόσο δίκιο έχω αλλά για πρώτη φορά είδα τόση αγένεια, διαφθορά, κοροιδία, κλεψιά, χυδαιότητα και ψέμα στη Ελλάδα. και αυτά τα ανοικτά μάτια που '' σαλεύουν '' αντιμετωπίζονται με περιφρόνηση και χλευασμό από την πλειοψηφία.

9:35 μ.μ.  
Blogger Alkyoni said...

Κάποια στιγμή πρέπει να μας γράψεις την ιστορία με τα κουβαδάκια και το ποδήλατο :)
Την καλή μέρα μου

10:54 π.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ Alkyoni, υπάρχει ακόμα αυτό το ποδήλατο!!!

την καλημέρα μου!

11:58 π.μ.  
Blogger ellinida said...

Σόρυ που θα το πω αλλά μου ήρθε στο μυαλό ... τι φρούτα βγάζει η Καλαμάτα ... βάνδαλους !
Ωραίο ποστ μεθυσμενάκι . Καλή σου μέρα .

3:04 μ.μ.  
Blogger renata said...

Ε, αυτά δυστυχώς έχουν γίνει σύνηθες φαινόμενο κι είναι κρίμα!

3:36 μ.μ.  
Blogger elpida said...

Κορίτσι, εσένα σε θέλω για φιλενάδα. Ένα σχόλιό σου διάβασα και μούκανες κλικ. Κέρνα με πρώτα εσύ, για να είσαι στο αρχείο μου σε παρακαλώ, γιατί απόψε τελειώνει πάλι η κάρτα και γράφω στα γρήγορα και θα ανταποδώσω το γρηγορότερο.

11:41 μ.μ.  
Blogger Composition Doll said...

Από τα καλύτερά σας, κυρία μου, από τα καλύτερά σας!!!

2:47 π.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ ellinida, μούσμουλα και έχουν πάρει επάνω τους....περίμενε σε λίγο να δεις τι θα γίνει και με τα σύκα....

@ renata, εμένα πολύ θα μου άρεσε να τους έπιαναν,να τους εδιναν πατσαβούρες, κουβάδες, βούρτες και όλα τζιφφφ και τα κλιιφφφ, και τα αγιαξξξ και τα κλοριξξξ και να τους έβαζαν να τα καθαρίζουν με τις μέρες.

@ elpida καλώς ήρθες! θα σε κλικάρω..αλλά ' κορίτσι ' ;
πού 'ναι τα χρόνια...
ωραία χρόνια... κλπ, κλπ.

( αερικό θα σε σφάξω σαν την κότα..είδες τι έκανες με τις μπέμπες σου; )

@ Composition Doll, σωστή!! σωστή !!. εσυ τουλάχιστον γράφεις'κυρία μου' !

3:47 π.μ.  
Blogger αερικό said...

@ μεθυσμενα χρωματα
Καλημερα μπεμπα! :-))

Εχω τα cds στα χερια μου! :-**

8:53 π.μ.  
Blogger Alkyoni said...

οκ υπάρχει το ποδήλατο...την ιστορία με φωτογραφία του ποδηλάτου δεν βλέπω να γράφεις
κάπου θα ξετρυπώσεις και τα κουβαδάκια
:)
είμαι σίγουρη.
ΥΓ Μ επηρρεάζει άσχημα το Διαμαντάκι (κατά blog-κοσμον Ντόλυ)
Αποφάσισα να βρω ένα παραμύθι και να μπω να ζήσω μέσα του
:s
Φιλιά

11:26 π.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ αερικό, και εγώ έχω μαχαίρι...

@ Alkyoni, είπα ό,τι υπάρχει το ποδήλατο, δεν είπα ό,τι θα γράψω την ιστορία...



καλημέρα κούκλες!

11:44 π.μ.  
Blogger ExiLioN_MouToniDioN said...

Κρίμα είναι..πολύ!

Πάντως δεν απορώ..εδώ δεν νοιάζονται για άλλα θα νοιαστούν για αυτά.
Και όταν τελικά σου λένε..άντε να το φτιάξουμε...μετά απο χίλια βάσανα...στο γκρεμίζουνε(χωρίς να σε ρωτήσουν φυσικά..ε,τι,πολυτέλειες; )και πάνω σε αυτό που τόσο πολύ αγαπούσες φιγουράρουν πια όλα τα στοιχεία της κακογουστιάς..

..τι να πείς..auto einai to ellada!

Φιλικά
Το προβατάκι

p.s (nice to meet u:) )

4:16 μ.μ.  
Blogger Alkyoni said...

Πρέπει να τη γράψεις!!!!!!!!!
Η ψεύτρα πώς έγραψε τελικά για ΚΕΙΝΟ το πάσχα;;;
:)

6:10 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ Funky_MouToN χόπλα!! ένα προβατάκι που δεν στόλισε την σούβλα! καλώς ήρθες μπεεε !!
έχεις δίκιο. συνηθίσαμε στην ασχήμια, στην κακογουστιά και στη βρώμα!

@ Alkyoni, θα στην πω από κοντά...

5:06 π.μ.  
Blogger ExiLioN_MouToniDioN said...

Σούβλα;Qu'est que c'est?

Tα άλλα προβατάκια δεν μου έχουν μιλήσει ποτέ για αυτο..επειδή είμαι μικρούλη ακόμα λένε.Πάντως καθε χρόνο πάσχα εποχή..βλέπω πολλές ξαφνικές απουσίες...
..τι μου κρύβουν;;;!

12:42 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ Funky_MouToN, είναι "δικαιολογημένες" απουσίες....

όταν θα μεστώσει(ς) ο χρόνος...θα το μάθεις!

και όχι Qu'est que c'est αλλά Was ist das!!!!!!

1:38 μ.μ.  
Blogger ExiLioN_MouToniDioN said...

Ah!Sorry τυγχάνει να είμαι γαλλόφωνο προβατάκιον..

μπεσνιφ..δε τι βγάζω καθαρή εδώ μέσα..:)

2:00 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ Mini Schäfchen, μπα....από μένα μη φοβάσαι

είμαι 95% χορτοφάγος...

( όταν είμαι ελλάδα τρώω ψάρια και ένα γύρο..κάθε 2-3 εβδομάδες)

2:25 μ.μ.  
Blogger pirgaris said...

Πάντως εμένα μ' άρεσε...

3:39 μ.μ.  
Blogger NetKerveros said...

Λες και το ήξερα οτι το post σου θα είχε άσχημη κατάληξη :-(

6:15 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ pirgaris, καλησπέρα και καλές βόλτες παντού και από εδώ.

@ NetKerveros, για να γράψω ' βάρβαροι' κάτι άσχημο θα ήταν!

12:02 π.μ.  
Blogger ikd said...

Ευτυχώς πρόλαβα το πάρκο (είναι πολύ κοντά στο σπίτι μου) προτού αναλάβουν τις εικαστικές παρεμβάσεις οι ... γενικώς διάφοροι. Τα τρένα που υπάρχουν εκεί είναι σχεδόν όλη η σιδηροδρομική ιστορία της Ελλάδας: από το βαγόνι με το γερανό των ΣΒΔΕ, στα ξύλινα τρένα της Siemens (που κάποιοι τυχεροί τα πρόλαβαν στο κυριακάτικο δρομολόγιο που τα έβαλαν από τον ΗΣΑΠ), στα βαγονια με τα πλαινα ανοίγματα των σιδηροδρόμων Θεσσαλίας...

Ι.

9:08 π.μ.  
Blogger αλαφροίσκιωτος said...

δεν μπορώ να περιγράψω το τι έχω ζήσει σαν παιδί σ' αυτό το πάρκο! δεν χωράει εδώ μια τέτοια περιγραφή! θα έπρεπε ίσως να φορέσω κοντά παντελονάκια, να τρέξω, να ματώσω τα πόδια μου, να γεμίσω λάσπες και μετά να βγάλω μια φωτογραφία να σας τη δείξω!

Υ.Γ. Α, ναι! ήμουν εκεί στις 13 Σεπτέμβρη του 86, την ώρα του σεισμού... όταν περνώ από την λιμνούλα πάντα το θυμάμαι...

1:44 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home