Τετάρτη, Φεβρουαρίου 21, 2007

Σαρδηνία III

Την άλλη μέρα το πρωί στο τραπέζι ο Marco μας ρώτησε εάν βρήκαμε το μαγαζί και ποιός ήταν εκεί.
-Marco, το μαγαζί ήταν κλειστό αλλά μας υποδέχτηκαν εγκάρδια οι άνθρωποι. Μία κυρία ήταν εκεί με τον πατέρα της και την κορούλα της.
-Δεν ήταν ο πατέρας της αλλά ο άντρας της μας λέει ο Marco. Τους γονείς της και τον μικρό αδερφό της τους έχασε μικρή. Η βεντέτα τους έφαγε. Αυτή δεν ήταν στο σπίτι της την στιγμή εκείνη. Την μεγάλωσε ο κύριος αυτός τον οποίο παντρεύτηκε αργότερα...
-Μα αυτός είναι ...
-Αυτός είναι 68 χρονών και αυτή 42!
Μιλούσαμε αρκετή ώρα για την βεντέτα στο Orgosolo και τα γύρω χωριά, για την παράλογη βεντέτα της Μάνης, τον νόμο του αίματος της Κρήτης.
-Και που θα πάτε σήμερα;
-Λέμε να πάμε βόρειοδυτικά
Castelsardo, Capo Caccia, Algehro, Sassari.
-Ξέρετε όμως, από το βράδυ στις 8 και για δύο ημέρες έχουν απεργία τα βενζινάδικα....
-Τι είπες Marco και γιατί; και αύριο λέγαμε να πάμε στην Cagliari... γμτ τους, τώρα βρήκαν να κάνουν απεργία και αυτοί;
-Δεν ξέρω το γιατί αλλά σας το λέω για να μη σας ψάχνω μετά στα βουνά....
Σήμερα, με την κουβέντα αργήσαμε να ξεκινήσουμε. Παρ όλα αυτά η διαδρομή έγινε μέσα από τα χωριά και μικρά χωριουδάκια ανέγγιχτα ακόμα από τον μαζικό τουρισμό, τα απέραντα δάση με τα πεύκα, τους βιοτόπους, τα ποτάμια, τα βοσκοτόπια με έναν καιρό χάλια.
Castelsardo, οι τελευταίες ακτίνες του ήλιου δίνουν στο από πέτρες λάβας χτισμένο κάστρο σε ένα υπέροχο χρώμα όταν δεν βρέχει και μία υπέροχη θέα του στενού μεταξύ Σαρδηνίας και Κορσικής ακόμα και όταν βρέχει. Το μεσαιωνικό κέντρο με τα στενά δρομάκια και τις εκατοντάδες σκάλες είναι για τα αυτοκίνητα κλειστό αλλά η εποχή αυτή έχει και τις εξαιρέσεις της μέχρι τα πρώτα σκαλιά. Τα μαγαζιά, όλα κλειστά εκτός από ένα μικρούλι μαγαζάκι που το είχε μία χαμογελαστή ηλικιωμένη κυρία και είχε βγάλει την πραμάτεια της στο πεζοδρόμιο. Τα προιόντα όλα από φελλό. Μπαίνω μέσα και αγοράζω ένα μαγνητάκι για το ψυγείο και μία κάρτα.
Κάπου στο κέντρο του χωριού πίνουμε έναν καφέ και φεύγουμε. Γλάροι και κορμοράνοι ρίχνανε τις βουτιές τους στα κρύα νερά και κάποιος θερμόαιμος Σάρδος της δικιές του...
Φεύγουμε για το το ακρωτήριο Capo Caccia για να δούμε 2.500 χιλ σπήλαιο Grotta di Nettuno το οποίο έχει πρόσβαση από την θάλασσα ή από την στεριά. Κούμαρα η υπόθεση. Δεν είναι η εποχή..κλειστή και αυτή. Πάμε στο ακρωτήριο, προχωράμε και μου κόβεται η ανάσα, παγώνω από την θέα, τον δυνατό αέρα και την βροχή. Κάποιο γυπαετοί ρίχνανε μακρυά τις βόλτες τους, πάω άκρη- άκρη στα 300 μέτρα ύψος βράχια για να δω τα σκούρα κύματα να σκάνε στις πέτρες και τις φωλιές τους και ο δικός μου τσίριζε και ούρλιαζε να μην πηγαίνω τόσο κοντά στον γκρεμό γιατί δεν μπορεί να το βλέπει....εδώ που τα λέμε εγώ τον αέρα φοβόμουν και όχι κάτι άλλο. Φύσα θάλασσα πλατιά, φύσα αγέρι, φύσα αγέρι....













Φεύγουμε για το Alghero, την πόλη των κοραλλιών που χτίστηκε τον 12 αιώνα, έπεσε στα χέρια των Καταλάνων και από τότε διατηρούν την γλώσσα. Οι Ισπανοί το λένε ακόμα Μικρή Βαρκελώνη. Χοντρά τείχη αγκαλιάζουν την πόλη, ένα μικρό κέντρο με στενά δρομάκια, παλιά αρχοντικά, σκαλοπάτια πολλά, πλατείες και πλατειούλες, αμέτρητες εκκλησίες, καφενεία, τουριστικά μαγαζιά... αλλά όλα κλειστά και βροχή πολλή! Κάποιο καφέ είναι ανοιχτό και ένας πιτσιρικάς μας φτιάχνει δύο καφέδες και δύο τοαστ και τα μάτια τα δικά μου πάντα στο αυτοκίνητο μήπως περάσει η αστυνομία γιατί δεν είχαμε βγάλει χαρτάκι για να παρκάρουμε... έχει αρχίσει να βραδυάζει πρέπει να γεμίσουμε και το αυτοκίνητο. Μία βόλτα μέχρι το Sassari για να πάρουμε μία ιδέα....
Καλή η εκδρομή αλλά αυτή η απεργία μου χάλασε τα σχέδια και είχα νεύρα όλη την ημέρα. Φτάνουμε στην Olbia και πάμε στο Paolo ( μας το είχε πει ο Μarco) για φαγητό. Δεν πρόφτασα να καθήσω στο τραπέζι για να σκεφτώ τι θα πάρω όταν από πλάι μου περνάει μία τεράστια μακαρονάδα με θαλασσινά.
-Αυτή θα πάρω λέω στον σερβιτόρο για να το μετανοιώσω λίγο αργότερα όταν είδα να περνάνε και πάλι μπροστά από τα μάτια μου και την μύτη μου κάτι υπέροχες μεγάλες γαρίδες Camberoni ψητές και σκορδάτες!
-Και αύριο που θα πάμε ρωτάω χορτάτη από την μακαρονάδα;
-Δύο ημέρες χωρίς βενζίνη θα είμαστε, οι διαδρομές πρέπει να είναι μικρές, εδώ κοντά, τι θα έλεγες για τα νησιά La Maddalena και Caprera;
-Και αυτό είναι κοντά; θα μπορούσαμε να πάμε από την Punta Sardegna;
Και ξεκινάμε την άλλη μέρα για την Punta Sardegna, το Ρorto Liscia, Capo Testa, Palau, La Maddalena και Caprera.
Για να δω για πρώτη φορά από κοντά άσπρους και γκρι ερωδιούς, τα όμορφα σπιτάκια και τις υπέροχες και πεντακάθαρες παραλίες της Punta Sardegna,
και του Porto Liscia, τις πέτρες που ο αέρας και η βροχή τους έχει δώσει τις πιο παράξενες μορφές στο ακρωτήρι Capo Testa και να πάμε στο Palau για να πάρουμε το πλοίο και να περάσουμε απέναντι στο νησί.

La Maddalena. Νησάκι μικρό και πλούσιο, Αμερικάνικη βάση, με την σχολή του Ιταλικού ναυτικού, το μεγαλύτερο από τα άλλα εφτά νησάκια γύρω-γύρω στα οποία απαγορεύετε το ψάρεμα, να περάσουν κοντά πλοία με μηχανή και το αγκυροβόλημα, οι ποινές είναι μεγάλες, εθνικό πάρκο και προστατευόμενη περιοχή, με πολλές φυσικές ομορφιές, πλούσιο ζωικό βασίλειο, σπάνιες ποικιλίες φυτών, χτισμένο σε βράχια αλλά με ωραίοτατες παραλίες. Ένας μικρός θυσαυρός. Με το μικρότερο νησί Caprera το ίδιο όμορφο και αυτό αλλά ακατοίκητο ενώνεται με μία γέφυρα. Στο νησί αυτό είναι και το σπίτι του εθνικού ήρωα των Ιταλών Giuseppe Garibaldi. Κάθε δεύτερος δρόμος στο νησάκι και στην Σαρδηνία έχει το όνομα via Garibaldi ή via Roma.....!!!!!
Φαγητό σε ένα πολύ καλό μαγαζί και επιστροφή για το σπίτι.














συνέχεια....

28 Comments:

Blogger takis said...

Τώρα πως τα καταφέρνεις με απεργία βενζινάδικων και κάνεις βόλτες με τη Φερράρι σου παραμένει μυστήριο...Ατελείωτη "δοκιμασία" φαίνεται να ειναι η Σαρδηνία, κουράγιο...

9:08 π.μ.  
Blogger sevarose said...

πάλι κοινοτυπη θα γινω αλλα τι μπορείς να πεις με τοση μαζεμενη ομορφιά ..μενω αφωνηηηηηηη
υπεροχο ταξιδι ..νησι
ζηλεψα και παλι

1:07 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ takis, από το βράδυ στις 8 άρχισε η απεργία και δεν το αφήσαμε χωρίς βενζίνη το αυτοκίνητο. τις δύο επόμενες ημέρες μοιράσαμε την απόσταση ...τόσα λίτρα παίρνει δια του 2 τόσα χιλιόμετρα!

@ sevarose, και εγώ αυτό θα έλεγα....και εγώ σε ζηλεύω που είσαι πλάι στην θάλασσα και εγώ εδώ στο γρίζο.

1:24 μ.μ.  
Blogger oneiromageiremata said...

Βρε χάαααλια περάσατε!!! Οχι, δε ζηλεύω...καθόλου όμως...

1:59 μ.μ.  
Blogger david santos said...

Hello!
All very nice!
Thank you

3:24 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ oneiromageiremata, ναι, ακριβώς όπως το λες.. ένα σκέτο χάλια ήταν...!

@ david santos, thank you for visiting my blog sir!
obrigado para sua visita senhor..!
( ελπίζω να είναι σωστό! )

3:50 μ.μ.  
Blogger spirit said...

Με κάνεις μα αισθάνομαι σα να είμαι εκεi...

Sarà perché ti amo...Sardegna

Καλησπέρα

7:46 μ.μ.  
Blogger Nature said...

Τελικά εγώ δεν είδα τπτ στο νησί!Θα με κάνεις να ξαναπάω :)

7:47 μ.μ.  
Blogger renata said...

Πολύ όμορφααααα! Μπράβο, μεθυσμενάκι μου, ωραία επιλογή βρε το νησί ! ;)

8:48 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ spirit, και εσύ την έχεις πατήσει έτσι;

@ Nature, ναι, αλλά εσύ είδες αυτά που εγώ ποτέ δεν θα τα δω...! σε ζηλεύω!

@ renata, κυρία, τα σπαθιά τα κρύψατε καλά;
κυρία, να πάτε οπωσδήποτε..

2:15 π.μ.  
Blogger Νερίνα said...

Ναι αλλά δεν κολύμπησες!!!!
Καλή σου μέρα

8:06 π.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

Νερίνα, δεν είμαι ούτε γλάρος ούτε φώκια.....να κολυμπάω τον χειμώνα!
εδώ το καλοκαίρι πρώτα βάζω φωτιά στην θάλασσα και μετά μπαίνω....

3:25 μ.μ.  
Blogger allmylife said...

χτύπα μας κι΄αλλο...
να δω πόσο θα αντέξω να σε διαβάζω,
χωρίς καν διαβατήριο!

:)

7:33 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ allmylife, και το δικό μου παλιό είναι...δεν μου είπαν τίποτα.

1:12 π.μ.  
Blogger Kapetanios said...

Με έχεις τρελάνει με την Σαρδηνία σου!
Αρχίζουν και τριγυρίζουν παλαβούτσικες σκέψεις στο μυαλό μου λέμεεε!
Καλά ξυπνητούρια.

6:45 π.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ Kapetanios, δεν είναι άσχημη η ιδέα σου καπετάνιε! αρκεί να έχεις χρόνο.

3:04 μ.μ.  
Blogger Juanita La Quejica said...

Είναι τελικά μια εξαιρετική ιδέα για ταξίδι όχι πολύ μακρινό. Δεν την είχα λάβει σοβαρά στα υπόψη μέχρι που είδα τα αφιερώματά σου. Ευχαριστώ.

3:18 μ.μ.  
Blogger Kapetanios said...

Ε απο χρόνο ξέρεις ....οπως Ιονιο :)))

3:44 μ.μ.  
Blogger Alexandra said...

δεν έχω πάει σαρδηνία.
λατρεύω την ιταλία.
διάβασα και θα ξαναδιαβάσω την περιΓραφή!
φιλιά

4:10 μ.μ.  
Blogger panagiota said...

Υπεροχη και αναλυτικη περιγραφη.Παρ'ολο που εζησα ωσαν φοιτητρια στην Ιταλια αρκετα χρονια,στην Σαρδηνια δεν πηγα ποτε.Τωρα την επισκεφτηκα μεσα απο τα κειμενα και τις εικονες σου!!Καταπληκτικη η περιηγηση που μας εκανες!!Ηταν πανεμορφη....

8:44 μ.μ.  
Blogger maika said...

...καλά , εκεί που πήγες στην άκρη και κάτω τα βράχια 300μέτρα ψηλά..και ο καλός σου τσίριζε...μέχρι και τον αέρα ένιωσα και τον καλό σου τον άκουσα....
Κάνω ακριβώς το ίδιο ,όποτε μου δίνεται η ευκαιρία... και η στριγκλιά του πάει σύννεφο....ΜΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ ρε παιδί μου,σου λέω.... αφού ξέρεις δε μπορώ να σε βλέπω....
έλα τώρα, κόφτο...και τέτοια πολλά!!
Αχ! μύρισα θαλασσίτσα χειμωνιάτικη!!
φιλιά

11:29 μ.μ.  
Blogger το λεύκ-ω-ό-μα της Κατερίνας said...

Ζήλεψα πολύ και άντε να κοιμηθώ τώρα! Η αφήγησή σου μου θύμισε ντοκυμοντέρ. Δεν βγάζεις κανένα βιβλίο;Με τις εκδρομές που κάνεις εσύ, τις φωτο και τις περιγραφές σου, θα γίνει μπεστ σέλερ!
Πάντα εκδρομές μεθυσμενάκι μου, κι ας ζηλεύω!

2:09 π.μ.  
Blogger pwlina said...

ε δε γίνεται να πρωτοτυπίσεις εδώ μέσα!ΝΑΙ ΝΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΖΗΛΕΥΩ!;)

3:00 π.μ.  
Blogger spirit said...

όντως την έχω πατήσει και εγώ :-)
Κοινό μας σημείο? ίσως...

Την καλημέρα μου Μεθυσμενάκι

10:20 π.μ.  
Blogger Aurora* said...

Σαρδηνία με φόντο μαύρο βελούδο!!. Συνδυασμός που σκοτώνει. Να είχε και αρώματα τριαντάφυλλου δεν θα έφευγα από εδω μέσα.

10:33 π.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ Juanita La Quejica, να πας και όπως σου είπα σε προηγούμενο σχόλιό σου το σπιτάκι που μέναμε είναι υπέροχο!

@ Kapetanios, πρέπει να παλέψεις τον χρόνο για εκεί...

@ Alexandra, καιρός για μία επίσκεψη λοιπόν...

@ panagiota, καλώς ήθες! κρίμα που δεν πήγες τότε που ήσουν εκεί! άλλοι άνθρωποι οι Σάρδοι!

6:48 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ maika, το κακό είναι ό,τι εμένα με φώναξε να πάω να δω...και όταν πήγα εκεί όλο μη και ξεμή ήταν..με τράβαγε να φύγω!δεν μπορούσε να με βλέπει στα βράχια...
ρε τι σου είναι μερικοί, μερικοί...

@ το λεύκ-ω-ό-μα της Κατερίνας, Ελπίδα, γιατί με μπερδεύεις;
σε ευχαριστώ και να μη ζηλεύεις...πολλές φορές τα ταξίδια είναι φυγή...!

@ pwlina, ποιός γύριζε μήνες τώρα;
και εσύ δεν περάς πόσο άσχημα ε;
ταξιδειάρικο μικρό....!

@ Aurora, καλώς ήρθες στην καλύβα μου...τριαντάφυλλο δεν έχω αλλά δειλινά, γαρδένιες και νυχτολούλουδα...!
καφέ επίσης!

6:55 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ spirit, το ελπίζω...!
να είσαι πάντα καλά και να ταξιδεύεις!

6:58 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home