Πέμπτη, Μαρτίου 09, 2006

Σε εμάς,

που μεγαλώσαμε στις αυλές, στους δρόμους, στις γειτονιές, στις αλάνες, στα χωριά και παίζαμε ...

τυφλόμυγα, κλέφτες και αστυνόμους, κρυφτό, κυνηγητό, πινακωτή, τσοκαρία, κεραμιδάκια, λακουβάκια, πεντόβολα, βόλους, τυχάκι, τα μήλα, το κορόιδο, βασιλιά-βασιλιά με τα 12 σπαθιά, η μικρή Ελένη, το χαλασμένο τηλέφωνο, Μπερλίνα, πετάει-πετάει ο/η.., στεφανάκι, τσιλίκι, κολοκυθιά, ένα λεπτό κρεμμύδι γκέο-βαγκέο, αρμπάριζα, καραβάνα ( κουτσό ), μακριά γαιδούρα, σκοινάκι, περνάει-περνάει η μέλισσα, τσουβαλοδρομίες, το δαχτυλίδι, αλάτι ψιλό-αλάτι χοντρό, δεν περνάς κυρά Μαρία, πάω να πάρω μιά βιολέτα, σβούρα, τράβηγμα σκοινιού, το κυνήγι του κρυμμένου θησαυρού, μπουγέλωμα, συγκρουόμενα, νυχτοφαντάσματα, μπάλα, πετροπόλεμο, ξύλο, σφεντόνες, ξιφομαχίες με καλάμια, χτυπήματα κουδουνιών ....και αργότερα μπουκάλα!

Που πάντα γυρνάγαμε αργά στα σπίτια μας τα βράδυα ξέροντας ό,τι θα μας κατσαδιάσουν οι δικοί μας ή θα μας βάλουν τιμωρία, κατακόκκινοι, ιδρωμένοι, πεινασμένοι, αποκαμωμένοι, μα ποτέ νυσταγμένοι, με ματωμένα γόνατα, ματωμένα χέρια, σπασμένα πόδια, χέρια, κεφάλια, καρούμπαλα, ανοιγμένες μύτες, κλάματα, σκισμένα ρούχα, βρώμικοι, γδαρμένοι, ξεσαλωμένοι, αναμαλλιασμένοι, τσακωμένοι, τσατισμένοι, μαλωμένοι, αγαπημένοι, ευτυχισμένοι.

-αύριο το βράδυ;
-τι ώρα;
-την ίδια.
-θα έρθω από δυτικά.
-εγώ, από δεξιά.
-μόνη;
-θα δουμε...
-να το πεις και στους άλλους...!
..
..
..
..
..
..
-άργησε..

ντριννν, ντριννν, ντριν, ντριννν!!!
-γιατί αργείς;
-έρχομαι.

τότε που
η άνοιξη μύριζε πασχαλιές, λεμονιές, πορτοκαλιές, μαλλί της γριάς, κουλούρια και τσουρέκια,
το καλοκαίρι χρώματα, φωνές, βόλτες, θερινούς σινεμάδες, θάλασσα,
το φθινώπορο ώριμα στάχια, χρυσάνθεμα, βροχή, σχολείο,
ο χειμώνας κάστανα.

τότε που όλος ο κόσμος ήταν δικός μας!

για τα φιλαράκια που χάθηκαν.


<< φτου και ξελευτερία!>>

Πήγα στα μέρη που σε είχα πρωτοδεί
μικρό κορίτσι ήσουν κι' ήμουνα παιδί

Πού'ναι τα χρόνια, ωραία χρόνια
πού'χες λουλούδια μες την καρδιά
που είν ' η αγάπη , γλυκιά μου αγάπη
να μας ζεστάνει την παγωνιά.








17 Comments:

Blogger Epicuros said...

Που τα θυμήθηκες όλ' αυτά! Περισσότερο της γενιάς μου νόμιζα ότι είναι τα παιχνίδια τούτα...

5:10 π.μ.  
Blogger αερικό said...

"..παν' τα νιατα παν' τα καλη
δεν ξαναγυριζουν παλι.."
:-))

8:06 π.μ.  
Blogger Alkyoni said...

φοβερό το κείμενο..
Με γύρισε πολλά χρόνια πίσω
Μπορεί να μην τα παίζαμε όλα αυτά,τα περισσότερα ναι,αλλά ήταν τα χρόνια τόσο διαφορετικά κι εμείς λες κάποιοι άλλοι.
Και η συνοδευτική του κειμένου φωτογραφία...το αναγνωστικό μας...
Λό λα να έ να μήλο,Μί μη να έ να άλ λο :)
Την καλημέρα μου

9:10 π.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ Epicuros, χα! να τα βάλουμε κάτω;

@ αερικό, μου βγαίνεις με κόκκινο; δεν θα σε ξαναπαίξω...

@ Alkyoni έμενα να δεις πόσα χρόνια πίσω με γύρισε...άκουγα πάλι τις φωνές της μάνας μου, τις δικές μου τις τσιρίδες και τα κλάματα όταν γύριζα με ματωμένα πόδια. κάποτε από τα πολλά αίματα και σπασμένα κεφάλια, πήρε την απόφαση να μου κρύψει το πράσινο ποδήλατό μου σνιφφ ! γιατί κατεβαίναμε τις σκάλες με αυτό.... μετά κατέβαινα την σκάλα κάνοντας τσουλίθρα στην κουπαστή!!!

της γειτόνισσας, ...βρωμόπαιδα, σκασμένα, που κακό χρόνο να έχεται, κυρία Π. μάζεψε τα παιδιά σου!

κάθε βράδυ το ίδιο βιολί!

4:30 μ.μ.  
Blogger sally said...

Καλημέρα!

Πράγματι, υπέροχή αναδρομή στο παρελθόν!

και πάλι καλή ημέρα να' χουμε,
καλώς σας βρήκα.

5:39 π.μ.  
Blogger mindstripper said...

Μετά από τέτοιο κείμενο, η επιλογή του nick σου έχει πλεόν άλλο νόημα μικρή. :-P
(είδες το υποσυνείδητο;...)

Πολλά ανοιξιάτικα φιλιά.

11:33 π.μ.  
Blogger alombar42 said...

Για να τα ξέρεις αυτά και για να σε λέει η Mindstripper "μικρή" μάλλον η μαμά σου θα στα είπε!
Από την άλλη κόλλησα λίγο με το "να τα βάλουμε κάτω".
Συμπέρασμα-ερώτηση: μήπως είσθε κι εσείς 42 ετών, όπως πάντα;

:)

3:35 μ.μ.  
Blogger Composition Doll said...

Στο κείμενό σου ξαναβρήκα το Πασαλιμάνι της δεκαετίας του '60. Τους γονείς να τρώνε μακαρονάδα στην FONTANA κι εμάς να παίζουμε όλα αυτά τα παιχνίδια στην πλατεία.

Υπέροχη αναδρομή!!!

:)

11:10 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ sally, καλώς ήρθες!

@ mindstripper, μου χρωστάς κέρασμα...ή μήπως πρέπει να σε κεράσω εγώ;

@ alombar42, εγώ κόλλησα στο 40...και δεν θα ξεκολλήσω με τίποτα :-))) ! η μίντυ κοροιδεύει!

@ Composition Doll,μακαρονάδα στην FONTANA δεν έτρωγαν, αλλά πάστες πάντα στο ίδιο ζαχαροπλαστείο...και εμείς φυσικά παίζαμε στην πλατεία..

καλώς ήρθες!

9:43 π.μ.  
Blogger Λαμπρούκος said...

Ώρες-ώρες έχω στο μυαλό μου μια παιδική εικόνα. Τον εαυτό μου να σπρώχνει για παιχνίδι ένα παλιό λάστιχο στους δρόμους της Θεσσαλονίκης.

Ήταν τέλη 70 αλλά ποια η διαφορά από το 50 ή το 60.

Άλλες εποχές χωρίς π.π.σ. (προ Play Station)

1:07 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ Λαμπρούκος, αυτό το ' π.π.σ.' πολύ μου άρεσε...θα το υιοθετήσω!

σαν να λέμε π.χ ή μ.χ....!( προ χούντας ή μετά χούντας )

10:37 π.μ.  
Blogger terrangirl said...

αχχχ! να 'μουν πάλι παιδί και τι δε θα έδινα. Τότε όμως γιατί τα καημένα τώρα συνέχεια μαντρωμένα είναι :(

12:28 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

kalws hrthes terrangirl....

2:46 π.μ.  
Blogger starchild said...

Χμ...όσο παιχνίδι προλάβατε! Τώρα ήρθε η μπλογκο-τυφλόμυγα..;)

Καλημέρες..και thank you για το ταξίδι πίσω στο χρόνο...

7:53 π.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

μπλοκοκρυφτό παίζουμε !!!!

5:30 π.μ.  
Blogger ellinida said...

Τι όμορφες εικόνες από το παρελθόν . Μα τω Θεώ ... μύρισα νυχτολούλουδο !

3:39 μ.μ.  
Blogger nyctolouloudo said...

@ ellinida,...καλώς ήρθες!
και όπως είπες, εικόνες και μόνο εικόνες που κάποτε θα σβήσουν!

6:48 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home